Het plan was om dit jaar vroeg naar Zweden te gaan en op de terugweg het mega-event bij Rostock in Duitsland te bezoeken. Door omstandigheden wordt het anders.
Dinsdag 7 juli 2026
We vertrekken in de loop van de ochtend naar het oosten, we gaan eerst op bezoek in Glanerbrug. Na hier bij een kop koffie gezellig bijgekletst te hebben stappen
we weer in de auto om verder te rijden richting Rekken, hierbij komen we door het plaatsje Altstätte in Duitsland waar we benzine tanken voor € 2,09 en ook een geocache doen, een multi.
Dan rijden we door naar Rekken waar we weer een plek vinden op Minicamping ’t Veld, een erg rustige camping met schoon sanitair.
We halen de fietsen van de auto en gaan nog een stukje fietsen met als doel een moeilijke maar mooie multi. We hebben hier wel een hulplijntje bij nodig, maar de cache hebben we toch kunnen vinden.
Het is dan inmiddels kwart voor zeven als we teruggaan naar de camping en tot onze verbazing komen we onderweg langs een veld met hennep planten, maar dit is voor industrieel gebruik bestemd.
Bij de auto nog even wat gegeten en we zitten nog lekker buiten tot kwart voor elf.
Overnachting € 24,50 euro all-in.
Woensdag 8 juli 2026
We blijven hier nog een nacht en gaan vandaag naar het Zwillbrock Venn, hier net over de grens. Er zouden nu flamingo’s te zien zijn. We gaan het zien…
Tegen 10 uur stappen we op de fiets en rijden via fietspaden de grens over naar het Zwillbrock Ven en vinden onderweg ook nog een cache. We fietsen eerst naar een infopunt waar een toilet bij is, maar die is alleen in het weekend open, dan maar doorfietsen naar het bezoekerscentrum dat gelukkig wel open is.
Er ook maar even rondgekeken en daarna stappen we weer op om naar ons startpunt van de cache te fietsen, de multi Zwillbocker Venn. Deze multi is bijna gelijk aan de kleine flamingoroute en is 7,5 km rondom het het natuurgebied. Een erg mooie route waarbij we op verschillende uitkijkpunten de flamingo’s kunnen zien.
In een van de uitkijkpunten komen we in gesprek met een vogelliefhebber met een prachtige camera/verrekijker waar wij ook even door mogen kijken, geweldig om de kleine donzige flamingo’s te zien in de verte. Hij blijkt ook een Zweden/Noorwegen liefhebber te zijn.
Na een tijdje gaan we verder met onze multi en vinden bijna alle laatste punten, op een na, want bij de laatste stranden we doordat we niet het juiste getal op een grenssteen kunnen vinden. Nu lezen we in het voorgaande logje dat die mensen hetzelfde probleem hadden en op de terugweg de cache wel gevonden hadden. Wij zijn ook op de terugweg en houden mogelijke cacheplekken goed in de gaten en warempel we vinden de cache ook nog en kunnen het slot openen om te kunnen loggen.

Daarna fietsen we via nog een andere cache terug naar de camping.
We gaan er even lekker bij zitten en daarna wordt het tijd om eten te maken en dit blogje te schrijven. We zitten de hele avond buiten aan de grote picknicktafel voor de auto.
Het was vandaag minder warm dan gisteren, maar nog steeds lekker weer alleen was het bewolkt.
Donderdag 9 juli 2026
We besluiten hier nog een nacht te blijven, we vermaken ons nog prima in deze omgeving.
Vandaag fietsen we richting Groenlo, we fietsen eerst naar Zwillbrock/Zwilbroek voor een cache die daar op een leuk plekje blijkt te liggen. Op de locatie aangekomen moeten we een klein bruggetje over en vinden daar de cache in een mooie schuilhut.
Hierna fietsen we verder richting Groenlo, maar vinden onderweg nog een cache (letterbox) bij natuurpark De Leemputten, we moeten voor hier eerst een rondje lopen om de leemput heen, dergelijk leemputten zijn in onze omgeving bekend als tichelgaten. Een mooi wandelingetje waarna we de cache ook vlot vinden. Vervolgens lopen we door naar het terras van strandpaviljoen De Leemputten om op het terras wat te eten en te drinken.
Daarna gaan we een multi doen die ons naar plaatsen brengt die herinneren aan de verdedigingswerken van Groenlo. We komen hierbij ook door Zwolle en bij een mooi klootschietveld, niet veel later vinden we de cache ook.
Daarna rijden we verder naar Stoomhoutzagerij ook weer voor een multi. Jammer genoeg is de stoomhoutzagerij vandaag gesloten en daarmee ook het museum, de cache vinden we hier wel.
De dag vordert alweer gestaag en we gaan nog even een winkel zoeken om wat aankopen te doen voor het avondeten om daarna terug te fietsen naar de camping.
Het is in de loop van de middag toch nog wel weer een stuk warmer geworden en we verplaatsen ‘onze’ grote picknicktafel wat verder naar de auto toe zodat we in de schaduw kunnen zitten en eten klaar kunnen maken.
Als we ’s avonds aan de koffie zitten gaat Herman nog even kijken naar de zandplek vlakbij onze tafel en daar zien we pluimvoetbijen druk aan het werk met hun holletje. Een heel bijzonder gezicht om deze bijen aan het werk te zien.
Ook is het mooi om de koeien in de wei achter elkaar aan te zien rennen.
Vrijdag 10 juli 2026
We blijven hier nog een nacht en stappen weer op de fiets.
Werden we gistermorgen op de camping lang aan de praat gehouden door een vriendelijke buurman, vandaag kunnen we op tijd weg.
Deze morgen rijden we naar Eibergen, daar zijn wat caches die ons leuk lijken en we willen er een multi doen, misschien twee. We vinden onderweg leuke caches die erg mooi gemaakt zijn, maar er zitten er ook altijd wel enkel bij die minder bijzonder zijn. Wel is het erg mooi fietsen rondom Eibergen.
We hebben vandaag wel caches waar we lang mee bezig zijn, maar we hebben de tijd.

Als we de eerste multi eindelijk gevonden hebben rijden we Eibergen in om ergens te gaan lunchen. Dat wordt een fijn schaduwplekje op het terras van Brasserie De Lindeboom, we eten er heerlijk.

Na het eten fietsen we verder naar een andere multi ten zuiden van Eibergen, maar daar zijn we ook lang mee bezig geweest. Uiteindelijk moesten we ook hier weer morse gebruiken om het eindcoördinaat te ontcijferen. Maar toen hadden we de vier-cijferige code niet juist.
We dachten, we rijden er wel heen en proberen het wel, maar dat lukte toch niet.
De vraag gesteld in de vrienden-appgroep en als snel volgt er een code, duidelijk wat anders dan wij hadden en dit was ook de juiste. We kunnen de cache loggen en dan vinden we het mooi geweest voor vandaag. Het is eind van de middag en het is een warme dag en we gaan terug naar de camping.
Zaterdag 11 juli 2026
We blijven nog één nacht, het was eigenlijk de bedoeling om vandaag verder te gaan, maar we hebben in Groenlo de Stoomhoutzagerij gezien en die heeft vandaag ‘stoomdag’ en Herman wil die wel graag bezoeken.
Het is vanmorgen nog fris voor wat we gewend zijn de laatste tijd, ‘slechts’ 17 gr. en een fris windje. Je zou niet verwachten dat het vandaag 30 gr. gaat worden, maar we zijn blij met ons schaduwplekje. ’s Morgens doorgaans zon en ’s middags schaduw op deze rustige minicamping. Er staan hier 5-6 caravans waarvan er in 3 mensen aanwezig zijn, we genieten hier van de rust.
We stappen weer op de fiets en fietsen weer over de rustige buitenwegen naar Groenlo terwijl langzaam de zon doorbreekt. Als we er bijna zijn zien we weer de kasteeltorens, de vorige keer dat we die zagen dachten we hè, een kasteel in Groenlo? Het blijkt Bommelwereld te zijn, het kasteel van Heer Olivier B. Bommel, als je begrijpt wat ik bedoel! Bommelwereld is een overdekt attractiepark met het thema Oliver Bommel en Tom Poes.
We rijden verder het bruggetje over de Slinge over en rijden Groenlo weer binnen, de loopbrug onderdoor van het zwembad van Marveld waar het vandaag gigantisch druk is, zelfs met verkeersregelaars erbij om de komende vakantiegangers te begeleiden omdat het op het park ‘wisseldag’ is.
Wij rijden snel door naar de Stoomhoutzagerij. Fietsen gestald en we lopen naar de kassa, we betalen hier 8 euro p.p. voor het museum en om binnen te mogen kijken hoe de vrijwilligers aan het werk zijn. Het schijnt de enige nog bestaande stoomhoutzagerij in Nederland te zijn en dan ook nog op de originele locatie.
We krijgen uitleg hoe de ketel op stoom gebracht wordt. Om vandaag te kunnen werken/zagen is men gisteravond om 20.00 uur al begonnen met het opstoken van de ketel.
Terwijl Herman binnen lange tijd luistert naar de uitleg, ben ik naar buiten ‘gevlucht’. Veel geluid binnen van die machine in de machinekamer en warm! Ik wacht buiten op een bankje in de schaduw.
Daarna gaan we samen naar de werkzaamheden in de houtzagerij kijken, waar grote boomstammen in planken gezaagd worden of in mooie balken.
We bekijken dan nog de slijperij en het museumpje en gaan richting uitgang. We praten nog enige tijd met de vrijwilligers die vragen hoe we het ervaren hebben.
Dan op de fiets richting het centrum om ergens op een terras te lunchen. We treffen hier het evenement ‘RuitenTroef 26’, met medewerking van kunstenaars, zowel beroeps- als hobbymatig. We kunnen vanaf ons plekje op het terras het een en ander volgen en na onze heerlijke lunch maken we nog een rondje langs de kunstenaars die druk aan het werk zijn aan hun schilderijen.
Daarna zoeken we toch snel het groen weer op en fietsen naar Eibergen waarbij we onderweg ook nog een cache vinden bij een Vrömden Karkhof, een bijzonder plekje.
In Eibergen doen we nog snel boodschappen en fietsen dan terug naar de camping.
Als we aan tafel zitten krijgen we bezoek van een gele wespenboktor.
Zondag 12 juli 2026
Vanmorgen vertrekken we dan toch echt van deze camping.
Eerst nog een boodschap in Eibergen gedaan en dan ’snelwegen vermijden’ en we rijden Duitsland in.
We komen eerst langs Klooster Vinnenberg in Warendorf, we gaan hier even lunchen en doen er bij het klooster een cache. Een mooi plekje is het hier, ook druk met fietsers op deze zondagmiddag.
Het klooster van Vinnenberg, een spiritueel centrum, is een plaats van spirituele groei en wordt beschouwd als de oudste Mariabedevaartplaats in het bisdom Münster. Bijna 800 jaar lang werd hier contemplatief gebed beoefend. In juni 2005, na meer dan 100 jaar, verlieten de laatste benedictijnse zusters van de Eeuwige Aanbidding het klooster van Vinnenberg vanwege hun hoge leeftijd. Tot op de dag van vandaag trekt de bedevaartskerk, gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van de Hemel, talloze pelgrims. Mensen komen hier voor bezinning en stilte.
We rijden daarna door naar Bad Salzufler voor een webcam-cache. Dit is een oude cache waarvan er over de wereld niet meer zoveel van zijn en waar je ter plekke een screenshot moet maken als je in beeld bent bij de webcam. Dit is snel gedaan en dan doen we ook nog een virtual op dit bijzondere plein met de pekelgradatietoren.
In juli 2007 werd in Bad Salzuflen de avontuurlijke pekelgradatietoren geopend, een van de modernste in zijn soort in Europa. De volledig herbouwde pekelgradatietoren is 80 meter lang en biedt niet alleen inzicht in de constructie van gradatietorens, maar beschikt ook over een aantal bijzondere kenmerken die de faciliteit uniek maken:
Het gebouw wordt zowel van binnen als van buiten besprenkeld met pekelwater dat wordt gewonnen uit diepten tot wel 1000 meter. Een gang met kleine rustnisjes leidt naar de pekelnevelkamer, en ultramoderne verlichtingstechnologie zorgt voor een sfeervolle verlichting van het gehele gebouw. Vanaf een uitkijkplatform heeft men een prachtig uitzicht over de stad en de kuurtuinen.
Als we het antwoord op de vraag bij de virtual gevonden hebben krijgen we een toegangsticket waarmee we de pekelgradatietoren mogen bezoeken. We lopen er nog snel heen om het nog van binnen te bekijken, want onze parkeerticket is bijna afgelopen. Een bijzonder geheel ook met de pekelnevelkamer.
Daarna terug naar camper en dan zetten we koers naar de camping die we uitgezocht hebben en waar we voor vanavond een plek gereserveerd hebben. Hopelijk hebben we daar ook een plek met schaduw.
Aangekomen op camping Ferienhof Brinkort te Warmsen krijgen we plek 9 toegewezen. Een kleine camping met uitzicht over een graanveld. De camping beschikt ook over een klein restaurantje en daar reserveren we vast een plekje op het terras. Eerst even de camper op nummer negen plaatsen en even rondkijken en dan eten. Daarna drinken we koffie bij de camper en zitten we zoals elke avond de laatste tijd buiten tot we naar bed gaan.
Overnachting: 24,50 all-in.
Maandag 13 juli 2026
Hoorden we op de vorige camping een paar keer de wielewaal, nu horen we vanmorgen tijdens het ontbijt hier ook een wielewaal! Vervolgens hebben we allebei weer het bekende deuntje in het hoofd.
Wordt vervolgd…















Geef een reactie