Het vervolg van week 6
week 1 | week 2 | week 3 | week 4 | week 5 | week 6 | week 7 | week 8 | week 9
Maandag 17 augustus 2026
Herman is al vroeg op en wandelt al rond om vogels te fotograferen en legt daarbij de roodkeelduiker vast.
Om 9 uur komt de Hurtigruten aan, leuk om te zien en hij blaast ook twee keer, een bijzonder gehoor.

Vanmorgen drinken we eerst bij Jacco en Anneke koffie en daarna stappen wij in de auto om nog eens naar Grense Jakobselv te gaan. Daar zijn we al eerder geweest en hebben er toen met de tent overnacht met slecht weer, koud en regen.
In het uiterste noordoosten van Noorwegen ligt de grens met Rusland. Net voor de grens slaan we af en volgen we de 45 kilometer lange weg langs de Russische grens om vanuit Kirkenes aan bij de Grense Jakobselv kerk te komen en iets verder bij de Barentszzee.
We kijken eerst weer even bij de grensovergang naar Rusland. Hoewel we al een keer in Rusland zijn geweest blijft het een bijzondere grens en zeker weer in deze tijd.
De weg naar Grense Jakobselv toe is niet overal even goed en we zijn blij dat we de fietsen eraf gehaald, dat rijdt toch fijner bij slecht wegdek.
De kerk in Grense Jakobselv heet de Koning Oscar II-kapel (Kong Oscar II kapell). Dit stenen neogotische kerkje uit 1869 ligt op slechts 500 meter van de Russische grens en werd gebouwd om de Noorse grens en soevereiniteit te markeren.

Het is hier door de jaren heen wel drukker veel geworden, als we bij de parkeerplaats op het eindpunt aankomen is er nog precies één plekje vrij om te kunnen parkeren. We kijken hier weer rond en gaan lunchen in de zon aan een picknicktafel en daarna vinden we nog de cache die hier bovenop de rotsen bij de parkeerplaats ligt.
Auto’s en campers rijden af en aan op zoek naar een plekje.

Na onze lunch rijden we weer terug, we overnachten hier niet, dat doen we weer op de parkeerplaats bij Jacco en Anneke.
Rond vier uur zijn we pas terug in Kirkenes en tegen half zes eten we gezellig samen met Jacco en Anneke bij hen in de camper.
Na het eten gaan Herman en Jacco samen zo’n acht kilometer wandelen en wat caches doen. Bij twee caches heeft Herman een FTF.

Anneke en ik kletsen gezellig bij met een kop koffie.
Overnachting: gratis
Dinsdag 18 augustus 2026
V
anmorgen weer rustig ontbeten en en voor we weggaan drinken we nog koffie bij Jacco en zijn gezellig aan het kletsen en dan is het zo alweer laat. We nemen afscheid en rijden eerst naar de supermarkt voor een boodschap. In de haven kunnen we gelijk water bijvullen en de wc legen en de Hurtigruten van dichtbij bekijken.
Dan gaan we weer op weg met als doel voor vandaag Berlevåg en we zien wel hoever of we komen.
Eerst rijden we naar Neiden en stoppen daar om bij de stroomversnelling/waterval Skoltefossen in de rivier Njávdanjohká te kijken en lunchen daar ook op de parkeerplaats, lekker in de zon aan een mooie picknicktafel.
Daarna verder en bij Tana Bru slaan we van weg 4 af naar weg 890 naar Berlevåg. Een mooie weg met bijzondere natuur te zien onderweg, helaas rijden we op een gegeven moment ineens de mist in en viel er niets meer te zien. Gelukkig is dit een erg rustige weg en kregen we niet veel tegenliggers. Wel kwamen we twee fietsers tegen die er al kletsnat uitzagen. We rijden verder en ineens lost de mist op en krijgen we zelfs weer zon. Een prachtige route, maar weinig parkeerplekken om even te stoppen om bijvoorbeeld een foto te maken. Stonden we vanmorgen op bij 13 gr. nu hier en met de mist is de temperatuur gezakt naar 9 graden.

We komen aan in Berlevåg en denken een mooi plekje te hebben gezien, maar gaan eerst nog wat rondkijken en vinden hier een cache. Als we dan naar de beoogde overnachtingsplek willen blijkt dat er een ‘no camping’ bordje staat, ook op veel andere plekken hier.
Het wordt wat donkerder, de bewolking haalt ons weer in en we besluiten dan toch maar om niet verder te zoeken en op de, naar onze mening, veel te dure camping Berlevåg in het dorp te gaan staan, dan hebben we in elk geval een plek en een douche. Morgen gaan we verder rondkijken hier, hopelijk is het dan droger en weer mooier weer.
’s Avonds om 22.10 uur legt de Hurtigruten hier aan en nog geen half uur later de volgende, het blijft een leuk gezicht, zeker met de verlichting erbij.
Overnachting: € 29,00 zonder elektrisch
Woensdag 19 augustus 2026
Weer op tijd wakker en heerlijk kunnen douchen en na het ontbijt gaat Herman even aan de wandel om antwoorden te vinden voor een multi die in het dorp ligt. Onderweg ziet hij heel veel drieteenmeeuwen die overal broeden op daken, kozijnen en elk vrij richeltje in het hele dorp.Op sommige plekken ruik je het ook, vreselijk als je hier woont.

Daarna rijden we naar een kunstwerk “Kystkvinner” (kustvrouwen) hier in het dorp, drie beelden van de Noorse kunstenares Ingun Dahlin.
Het kunstwerk is een eerbetoon aan de vrouwen langs de kust die historisch gezien het huishouden en de gemeenschap draaiende hielden terwijl de mannen vaak maandenlang op zee waren voor de gevaarlijke visserij.
Hierna rijden we naar de andere kant van de haven om daar op de pier twee caches te doen. Het is hier wel koud aan zee met de wind erbij en slechts 9 graden.
Hier op de pier zien we weer gigantisch veel meeuwen en overal zie je de meeuwenpoep.
Als ze ineens allemaal opvliegen blijkt de zeearend in de buurt te zijn die even later ook overvliegt, mooi gezicht!
Eenmaal terug in de auto rijden we nog naar de cache van de multi die we opgelost hebben en daarna verder de weg terug naar Kongsfjord. Vlak daarvoor vinden we een plekje om te lunchen om daarna door te rijden naar Veines bij Kongsfjord.
Hier maken we een mooie wandeling naar een overblijfsel uit WOII, een door de Duitsers buitgemaakte Franse lichte tank (vaak FT-17 genoemd).
Een bijzondere plek waar deze nu staat. De tank doet ons denken aan “My little tank” uit de serie ‘Allo Allo’.

Op de terugweg lopen we nog de mooie vogelobservatiehut in. Een erg mooi gemaakte houten hut met een grote ruit van dubbel glas welke een prima uitzicht geeft.


Voorbij de observatiehut zien we de zeearend weer en nog een leuke paddenstoel.
Dan rijden we verder naar het zuiden en wordt het weer mistiger, gelukkiger niet zo erg als gisteren en het lost ook eerder op waarna we de zon zien schijnen en onze omgeving kunnen bekijken, wat gisteren door de dikke mist niet mogelijk was.
We rijden verder en vinden een overnachtingsplek op een parkeerplaats langs weg 890 naar Tana Bru.
Overnachting: gratis.
Donderdag 20 augustus 2026
Heerlijk geslapen op dit rustige plekje, waar we helemaal alleen staan. Na ons ontbijt rijden we verder langs de rivier Tanaelva en bij Tana Bru
doen we een boodschap en we rijden verder via weg 895 en 970 naar Utsjoki in Finland en in Finland moet de klok weer een uur vooruit.
Op deze Noorwegen/Finland grens bij Nuorgam vinden we ook een cache, dit is het meest noordelijke puntje van Finland en de EU, er staat hiervoor ook een monument.
Nuorgam is het meest noordelijk gelegen dorp in Finland. Het aantal inwoners is circa 200. Het is gelegen aan de rivier de Teno, ook genaamd Tenojoki. Aan de overzijde van de rivier ligt Noorwegen.

We slaan even later af naar een naamloze weg richting Jäärajoki/Arola, we rijden tot Jäärajoki, wat een geweldig mooie omgeving! We hebben geluk dat het helder weer is waardoor we een prachtig uitzicht hebben bijna rondom. Echt genieten hier. We wandelen hier wat rond en vinden natuurlijk ook 2 caches.

We vinden ook een mooi plekje om te lunchen, het was vanmorgen eerst maar 12,5 graad,
maar het is opgewarmd naar 18 graden en de zon brand al behoorlijk.
We rijden daarna verder en komen we bij Utsjoki en stoppen we om een cache te vinden die midden op de brug blijkt te zitten. Daarvoor moeten we wel langs de douane want de cache ligt op de grens Noorwegen/Finland en dat blijkt midden op deze brug te zijn, de Samenlandsbrua. Als we daar lopen komt er juist de boekenbus langs rijden.

We volgen de rivier Teno verder naar het zuiden en tanken voor € 2,18/l (halfvol) in Karigasniemi om iets verder uit te komen op onze overnachtingsplek Sulaoja aan weg 92. Een redelijk volle parkeerplaats maar dat is van mensen die hier starten met een langere wandeling en ze vertrekken met grote rugzakken.
Buiten zitten doen we toch niet meer vanavond, de knutjes zijn hier talrijk en dat is voor ons voor het eerst. De weg is rustig, ’s avonds komt hier bijna geen verkeer meer langs.
Overnachting: gratis
Vrijdag 21 augustus 2026
Weer lang geslapen, we worden pas tegen 8 uur wakker en na ons ontbijt besluiten we hier de korte wandeling ‘Luondo Balggis’ van 4 km te gaan lopen en daar krijgen we geen spijt van, het is bewolkt en 15 gr. prima wandelweer.

Wat een ontzettend mooi gebied is dit, we genieten hier écht van! Voor het eerst zetten we hier de blauwborst op de foto en zien veel verschillende paddenstoelen. We maken veel te veel foto’s. Langs het stroompje zien we de hier beschermde plant Engelwortel (Angelica).
We hebben gisteravond al menigeen met rugzak op zien vertrekken en die tocht is waarschijnlijk ook prachtig. Er lopen verschillende routes van 17 km en zelfs van 62,5 km met onderweg verschillende tentplekken, dat moet echt gaaf zijn. Wij laten het nu bij deze mooie 4 km. Het valt ons op dat we al veel herfstkleuren zien.
Terug bij de auto rijden we terug naar Karigasniemi om avondeten te kopen en brood. Dan vinden we daar nog de multi waarvoor we hier gisteren al zochten, maar nu het coördinaat beter berekend hebben.
Daarna rijden we hier Noorwegen weer in, de klok kan weer een uur terug, over weg 92 rijden we naar Kaunokeito, maar onderweg bij Karasjok stoppen we weer voor een cache bij het oude kerkje. In Karasjok zijn we eerder geweest, we herkennen er onder andere het bijzondere gebouw van het parlement van de Sami of Sameting in Noorwegen.
We lunchen bij parkeerplaats Ássebákti en maken een korte wandeling naar een cache waarbij we een Sámi-ravenkop sculptuur zien. Het monument stelt een raaf voor die een diepe symbolische en mythologische betekenis heeft binnen de cultuur van de Sámi.
Tijdens het rijden zien we vanaf weg 92 in de verte het grote meer Šuoššjávrí. Het valt op dat hier heel veel campers rijden, van de 10 voertuigen zijn er 9 een camper.
Langs de weg zien we in een doodlopende zijweg een bijzondere bus staan, het is een voor schroot achtergelaten sneeuwbus, een gesloten passagiersslee/sneeuwscooter.

We vervolgen onze route naar Kautekeino en rijden de Finse grens (klok weer vooruit) over naar Enontekiö. We rijden richting Karesuando aan weg 93 en vinden langs deze weg een mooie plek aan het water.
Overnachting: gratis
Zaterdag 22 augustus 2026
Ook hier weer heerlijk geslapen op deze rustige plek.
Vanmorgen doen we het rustig aan omdat het nogal mistig is en wachten totdat het weer wat opklaart.
We rijden verder via Karesuando, passeren daar de Fins-Zweedse grens, waarbij onze dag weer een uurtje langer wordt.
In Karesuando vinden we een cache bij een bijzonder gebouwtje, Laestadius Log Cabin, wat tegenwoordig gebruikt wordt voor religieuze bijeenkomsten en andere meetings.
Laestadianismen in Tornedalen is een vroom en streng luthersche opwekkingsbeweging die in het midden van de 19e eeuw ontstond. De beweging is vernoemd naar de Zweedse predikant Lars Levi Laestadius, die in Lapland en de Tornevallei preekte. Het bracht hoop en soberheid in een gebied dat toen arm was.
Langzaam komt de zon er weer door en al snel is het 18 gr. maar het voelt warmer.
We rijden de grens over en nemen weg 99 langs de Finse grens naar het zuiden. Een super rustige weg met zeker in het begin mooie natuur,
We wilden niet de doorgaande weg nemen, maar achteraf gezien hebben we deze weg ook al eens gereden. Langs deze weg vinden we een cache bij een traditionele houten watergoot waar je water kunt tappen.
Een rechte weg met veel heuvels en hobbels met eigenlijk niets bijzonders onderweg en bijna alle parkeerplaatsen zijn kleine haventjes langs de weg. Deze weg gaan we niet weer rijden. Vaag herinner ik me dat we een vorige keer (met de tent) ook eerder weer Finland in gereden zijn om een camping te zoeken, aan de Finse kant is meer te vinden dan hier in Zweden.
We zijn op een route van 80 km ongeveer 4 personenauto’s tegengekomen, rustig was het dus wel. In Pajala kijken we bij de camping (we willen wel weer eens douchen), maar die camping bleek gesloten te zijn. Een privé-campercamping vonden we wel maar daar was het zo drassig dat we al bijna vastzaten en eenmaal weer eruit meteen doorgereden zijn.
Uiteindelijk komen we aan op de camperplaats/camping op de poolcirkel bij Jucksengi, slechts 1 km van Finland.
Heel bijzonder is ook hier dat het gras heel drassig is en dat er soms nog plassen staan, het heeft hier blijkbaar hard/veel geregend. Bij het kleine restaurantje eten we wat.
We verwachtten hier een grote parkeerplaats vol campers, maar het is héél rustig totdat er om 22 uur een camper komt staan we hier helemaal alleen.
Overnachting: SEK 300 (€ 27,00) zonder elektrisch
Zondag 23 augustus 2026
Vanmorgen eerst wat mist, maar om 8 uur alweer volop zon, heerlijk.
Ik dacht vanmorgen om half 8 op te staan, maar het blijkt half 7 te zijn. Doordat we hier zo dicht op de grens zitten hebben onze (automatische) klokjes er ook moeite mee. Alleen op de telefoon zien we de beide tijden zodat we weten wat de lokale tijd is.
We vertrekken via Övertorneå richting Luleå en We maken verderop nog een foto van de rivier de Torne (Torneälv).
In Övertorneå doen we een boodschap en bij Hedenäset slaan we af om via weg 398 binnendoor te rijden. Als we langs Bjumis badplats rijden kijken we er even (ook voor een cache) en het verbaast ons dat het water zo hoog staat. Picknickbanken en zelfs de speeltuin staat in het water. Aan het zand te zien heeft het water hier hard naar beneden gestroomd. Blij dat wij die regen niet gehad hebben!

We vinden onderweg nog enkele caches waaronder erg mooi gemaakte caches.
Bij Råneå slaan we af naar het haventje van Kängsön aan zee, waar we lunchen op een mooi rustig plekje.
Daarna verder richting Luleå en we vinden een prima parkeerplaats in Nederluleå waar we Gammelstad willen bekijken, het oorspronkelijke stadshart van Luleå voordat het nieuwe Luleå gebouwd werd dichter bij de zee, mét haven.
We lopen hier zo de oude stad in en bekijken de oude huizen en straatjes, het heeft wat weg van een openluchtmuseum, hoewel er ook wat huizen bewoond zijn.

We vinden er wat caches en besluiten hier ook te blijven overnachten.
Op deze nog nieuw lijkende parkeerplaats mogen we 24 uur staan en er staat al 1 camper.
We gaan eten maken en na het eten wandelen we nog naar een cache bij Friluftmuseet Hägnan.

Dan vinden we het tijd voor de koffie.
Overnachting: gratis.
Lees verder bij week 8























Geef een reactie